ताळा

रात्री जागून काढणं बरं नाही 
तो चंद्र ही नसतो आजकाल 
राहिलेल्या आठवणींचे काही 
तुकडे मोजत बसतो मग ..
ओंजळीत रहिलेली प्राजक्ताची फुले ..
काही स्पर्श ती विसरून गेलेली ..
थोडे भास ..
काही वायदे ..
काही श्वास ..मागे रेंगाळलेले ..
थोडा तिने गायलेला पुरियाही 
काही संध्याकाळ खोल उराशी जपलेल्या
मग जोडताना कळतं कि एखादा 
तुकडा तिच्याकडेच विसरला असेल का ?
म्हणून मग मी रोज रात्री 
पुन्हा पुन्हा मोजत बसतो ..
रोज रात्री .....