आईचं अंग गार गार
आई गेली आभाळाच्या पार ।
आईची मिठी सुटता सुटेना
प्राक्तनाचा चुडा फुटता फुटेना ।
आता येत नाही आईची हाक
सरणावर माझ्या बालपणाची राख ।
घरालाही आईचा होतो भास
वारा घेऊन पळतो मोगऱ्याचा वास ।
मृत्यूचा आक्रोश थांबता थांबेना
कावळ्याच्या वाट्याला मरणगंधाच्या यातना ।
No comments:
Post a Comment